اینو برای اون آدمای نوشتم که نشستن تو خونه اسم مارو تو وبشون می یارن.

با حسین ملی تریپ کل دارین پس برید چهنم بلیت مجانی

هواستون باشه دفه بعد که قصه میگید تو قصه هاتون نباشه اسم ملی

راستی شما نگفتین بچه کجایید خوشتیپهای پایین یا جوادای بالا

چون امثال شما نیست طرف ماها

جوادا نگین چرتو پرت از بلوگفا راکتاروبردارین ~ پارک ملت بدمینتوت

سبک حرف زدنتون مال لاله زاره فقط

بابا برید شمال بزنید کلوچه شب بری خونه قبل این که غروبشه

شلواراتون همه تنگو پیرانا همه سفید پارتی چیه شما باید سینما برید

دست خالی نیا طرف ماها چون لباس سفیدتون میشه پرچم زاین

باز اين ترانه هاروعشق است

رخش سرخ باد پارو عشق است

عشق در گير غروب درد است

بازهم  طلوع ما رو عشق است

آي ازخانه زخمو گله

غربت بغض گشارو عشق است

آي از آب و هواي بي عشق

باد بان نا خدا رو عشق است

اهل بي مرز ترين دريا باش

آي اهل همه جا را عشق است

از غزل باختگان مي ترسم

شعرهاي بي هوا روعشق است

اي قشنگ سازهاآوازها

روز هاي بي ازا رو عشق است

                                                     شهيار قنبري

                                                   =========

• كسي آمد كه حرف عشق را با ما زد
• دل ترسوي ماهم دل را به دريا زد
• به يك درياي توفاني دل ما رفته مهماني
• چه دوره ساحلش از دور پيدا نيست  
• يه عمري راهو در قدرت ما نيست
• بايد پارو نزد وا داد بايد دل را به دريا داد
• خودش مي بردت هرجا دلش خواست
• به هرجا بورد بدون ساحل همونجاست
• به اميدي كه ساحل داره اين دريا
• به اميدي كه آروم مي شه تا فردا
• به اميدي كه اين دريا فقط شاه ماهي داره
• به عشق يكه نميبيني شباشو بي ستاره
• دل ما رفته مهماني  به يك درياي توفاني

• زير گنبد كبود قصه گوي عاشقي زنداني بود
• تو تمام قصه هاش لابه لاي قصه هاش
• رنگ آفتابش پريدس پشت رستمش خميدس
• كوچه هاش پس كوچه دارن اما هيچ رهگزري نيست
• بسكه ديواراش بلندن كسي چشمش به دري نيست
• قصه گو قصه رو وا داد همه رو تو قصه جاداد
• تك سوار اسبشو بردن  پهلون حقشو خوردن
• آرزوي مادر را رو جونا به خاك سپردن
• تك سوار پاي پياده  پهلون حقشو داده
• ديو قصش مهربون پرياش ايرو كمون
• نه اصارتي به راه  نه اصيري به راه
• زير گنبد كبود قصه گوي عاشقي زنداني بود

• رفتن دليل نبودن نيست
• در آسمان تو پرواز مي كنم  
• عصري غم گين وغروب غمگينتر در پيش
• من بي زار از خود و از كرده خويش
• دل نا مهربانم را به دوش مي كشم
• تا آن سوي مرزهاي انظبا ، پنهان كنم
• در اوج نيزارهاي پشيماني  قبرهاي سياه و سر گردون
• كه با ما از يك تايفه اند سلام مي گويم
• تو با ور نكن اما من عاشقم
• رفتن دليل نبودن نيست
• در غروب آسمان تو شايد
• در شب خويش تن چگونه بي تو گم شوم
• تورا تا فردا تا صحر با خود مي برم
• وبا ياد تو وعشق تو خواهم مورد  
• تو باور نكن اما من عا شقم

• وچه این جمله به فکر همگی افتاده 
• بچه هارا چه کنیم ٬ بچه ها می خواهند
• بچه ها می رقصند  این طریقیست که در خاطرشان می متند
• ای فلانی دو ٬ سه خطی بنویس
• ساده تر رنگین تر
• در پی قافیه واژه نباش
• سوژهی امروزی بکزر از دل سوزی
• ‌‌لَ لهای همه دلسوز تر از مادرشان
• بیخیال از فردای و آخر و آغبتشان
• من هنوز معتقدم میتوان عشق به آنها آموخت
• میتوان عشق به آنها آموخت

• باز باران لطف خدا بر سر مردم بم خواهد بارید
• باز کودکان خواهند خندید
• باز نخلهای سر به فلک کشیده خواهند خندید
• باز کودکان بر خود خواهند بالید
• ای کاش باران سیل خداوند
• هیچ وقت بر سر مردم بم فرود نمی آمد
• کودکی دیدم نادر نایاب پر از تکاپو
• غم را با بازيهاي كودكانه اشتباه گرفته بود
• مهديه زير چشم با لبخند هاي كينه دار
• غم مردم بم را به من نشان داد

• حشیار شدیم از این که هستیم
• رفتیمو در میکده بستیم
• باخود به سخن چنین نشستیم
• ما باده نخورده ایمو مستیم
• مسجد سر راه از آن گزشتیم برروی درش چنین نوشتیم
• در میکده هم خدای بینی بامرد خدا اگر نشینی

• قرن ما شاعر اگر داشت  هوا بهتر بود
• خار هم کمتر نبود از گل بسا گل تر بود
• قرن ما شاعر اگر داشت که کبوتر با کبو تر باز با  باز نبود شعار پرواز
• وای بر ما که تصور کردیم عشق را باید کشت
• در چنین قرنی که دانش حاکم است عشق را از صحنه دور انداختن
• دیوانگیست درماندگیست شرمنگیست

• میگویند نامم حسین است
• ۱۸سال دارم
• اهل تهران